O węglu


W tej zakładce przedstawimy Państwu podstawowe informacje o węglu:

Węgiel dzielimy na: kamienny, brunatny, torf, antracyt i szungit.

Podstawową różnicą jest „zawartość węgla w węglu”.

  • torf (<60%)
  • węgiel brunatny (62-75%)
  • węgiel kamienny (75-97%)
  • antracyt (92-95%)
  • szungit (do 99%)

Najczęściej wykorzystywanym węglem w celach grzewczych gospodarstw domowych jest węgiel kamienny.


Węgiel kamienny – skała osadowa pochodzenia roślinnego, zawierająca 75-97% pierwiastka węgla, powstała głównie w karbonie (era paleotoniczna) ze szczątków roślinnych, które bez dostępu tlenu uległy uwęgleniu. Ma czarną barwę, matowy połysk, czarną rysę. (źródło Wikipedia)

Jednym z najważniejszych parametrów węgla jest jego kaloryczność. Im wyższa kaloryczność tym więcej oddanego ciepła z jednostki masy. Niestety czasy współczesne zezwalają na daleko idącą manipulację klientem, co najlepiej widać na przykładzie ekogroszku sprzedawanego w marketach. Kilkukrotnie spotkałem się z ekogroszkiem, który miał opisany jako główny parametr: ciepło spalania. Ciepło spalania a kaloryczność (wartość opałowa) to dwie różne rzeczy.


Wartość opałowa (kaloryczność) to ilość ciepła wydzielona przy zupełnym i całkowitym spalaniu jednostki paliwa, przy założeniu że po zakończeniu spalania woda pozostaje w postaci pary.

Poniżej kilka przykładów kaloryczności różnych rodzajów węgla.

Paliwo/wartość opałowa min max jedn.
Węgiel kamienny 21 000 30 000 kJ/kg
Miał węglowy 17 000 27 000 kJ/kg
Węgiel brunatny 7 500 21 000 kJ/kg
Koks 27 000 30 000 kJ/kg

Ciepło spalania tym różni się od wartości opałowej, że uwzględnia energię odzyskaną ze skroplenia pary wodnej zawartej w produktach spalania. W związku z tym ciepło spalania to parametr czysto teoretyczny (bo nie ma bezwodnych paliw), a ponieważ jego wartość jest zawsze wyższa niż kaloryczność to robi wrażenie, jak jest podana jako wartość podstawowa (często na workach małymi literkami jest później podana kaloryczność).

Niekiedy również oznaczenia wyglądają tak: kaloryczność do 25MJ/kg (równie dobrze może być 21MJ/kg) lub kaloryczność 22-24MJ/kg (pewnie jest ta niższa). Powinno być podane kaloryczność nie mniej niż ...

Drugi mankament marketów to workowanie węgla w worki foliowe. Worek foliowy to tzw. worek szczelny czyli zawartość nie ma możliwości odparowania, a tak jak było wspomniane powyżej nie ma węgli suchych więc zawsze jakaś ileś wody zostaje w węglu, a później paruje.

My workujemy węgiel w worki polipropylenowe (przeplatane). Są to worki oddychające (możliwa wymiana pary z wewnątrz na zewnątrz) i co również myślę dość istotne, wielokrotnego użytku (folia jest w 100% jednorazowa) przez co nie zaśmiecamy środowiska.

W procesie wytwarzania energii elektrycznej często wykorzystywany jest węgiel brunatny. I tu mała dygresja: wszystkie węgle czeskie, zwane często młodym węglem kamiennym, to węgle brunatne. Nie jest możliwe, aby ten węgiel miał kaloryczność 25, 26 MJ/kg. Przeciętna kaloryczność węgli brunatnych, nawet czeskich, to 7,5 do 21 MJ/kg (a widziałem certyfikaty podające kaloryczność węgla brunatnego 25 MJ). Szeroko reklamowane ekogroszki czeskie nie są ekogroszkami wg polskiego nazewnictwa, a jedynie wyrobami ekogroszkopodobnymi.


Powróćmy jednak do węgli kamiennych.

Kolejnym jego podziałem jest podział ze względu na typ, o którym to podziale przeciętny Kowalski wie najmniej. Oto tabela, która przybliży Państwu ten temat:

Typ węgla Wyróżnik Zawartość części lotnych V % Charakterystyka Główne zastosowanie
węgiel płomienny 31 powyżej 28 duża zawartość części lotnych, brak lub słaba zdolność spiekania, długi, silnie świecący płomień piece przemysłowe i domowe, generatory
węgiel gazowo-płomienny 32 powyżej 28 duża zawartość części lotnych, średnia zdolność spiekania piece przemysłowe i domowe, wytlewanie, uwodornianie
węgiel gazowy 33 powyżej 28 duża wydajność gazu i smoły, znaczna spiekalność gazownictwo, koksownictwo, wytlewanie
węgiel gazowo-koksowy 34 powyżej 28 duża wydajność gazu i smoły, dobra spiekalność, średnie ciśnienie rozprężania gazownictwo, koksownictwo
węgiel orto-koksowy 35 od 20 do 31 typowy węgiel koksowy, średnia zawartość części lotnych, dobra spiekalność, wysokie ciśnienie rozprężania produkcja koksu metalurgicznego
węgiel meta-koksowy 36 od 14 do 28 dobra spiekalność, duże ciśnienie rozprężania produkcja koksu odlewniczego
węgiel semi-koksowy 37 od 14 do 28 mała zawartość części lotnych, słaba spiekalność, średnie ciśnienie rozprężania w koksownictwie jako dodatek schudzający wsad węglowy
węgiel chudy 38 od 14 do 28 mała zawartość części lotnych, brak lub słaba spiekalność, krótki płomień piece przemysłowe i domowe, generatory
węgiel antracytowy 41 od 10 do 14 mała zawartość części lotnych, brak zdolności spiekania węgiel na mieszanki do produkcji koksu; węgiel energetyczny do palenisk specjalnych oraz produkcji paliwa bezdymowego
antracyt 42 od 3 do 10 bardzo mała zawartość części lotnych, brak zdolności spiekania paliwo specjalne
metaantracyt 43 do 3 bardzo mała zawartość części lotnych, brak zdolności spiekania --------

Jak widać z powyższej tabeli do pieców domowych najlepszy jest węgiel typu 31 i 32.

Wśród węgli wydobywanych w Polsce mamy duży przekrój jeżeli chodzi o kaloryczność jak i typy.



To właśnie te węgle znajdą Państwo u nas na składzie.



POLSKI WĘGIEL W POLSKIM DOMU



W łódzkich składach króluje węgiel z kopalni Piast i Kazimierz Juliusz. Są to węgle tzw. grupy II o średniej kaloryczności (23-24 MJ/kg) i niezłych parametrach spalania.

Kupując u nas, mają Państwo pewność, że otrzymają najlepszy węgiel tylko z polskich kopalni.
Nasz węgiel posiada ocenę 5/5, która jest oparta na ok.  400 opiniach klientów.

Na rynku polskim od wielu lat znajduje się bardzo duża ilość węgla importowanego z Rosji, Kazachstanu, ba nawet z Australii i RPA. Wszystkie te węgle w znacznym stopniu odbiegają jakościowo od węgla polskiego. Mają o wiele niższą kaloryczność (porównywalną z węglem wydobywanym w kopalniach Sobieski i Janina czyli kaloryczność około 21-22 MJ/kg, węgiel tzw. III grupy), dużą zawartość siarki i popiołu. Węgiel ten jest często tańszy od naszego (choć bywają niejednokrotnie przypadki, że sprzedawany jest jako węgiel krajowy), ale ma o wiele gorsze parametry spalania wymienione powyżej.

Często certyfikaty jakości węgla wystawiane są na zlecenie podmiotów pośredniczących, a nie przez kopalnie. Oglądałem wiele takich certyfikatów i jakoś nie jestem przekonany do ich rzetelności. Nasze certyfikaty pochodzą od producenta węgla czyli z kopalni. Są one zawsze rzetelne, bo kopalnia nie zamknie się za 5 lat i nie zmieni profilu działania tak jak importer, czyli musi dbać o swój wizerunek.



Obecnie na rynku jest bardzo dużo rodzajów ekogroszków, ale tylko kilka z nich spełnia normy ekologicznego paliwa węglowego. Każdy importer, ba każdy duży skład „produkuje” ekogroszek, ale nie jest to takie samo paliwo jak powyżej prezentowane. Najczęściej produkcja takiego ekogroszku polega jedynie na przesianiu węgla przez dwa kolejne sita aby uzyskać zadane parametry wielkości ziarna. Prawdziwa produkcja ekogroszku w zakładach przetwórczych jest bardziej skomplikowana. Ekogroszek wytwarzany jest z wysokokalorycznego węgla kamiennego o niskiej zdolności do spiekania. Bardzo ważnym parametrem jest odpowiednia temperatura mięknienia i spiekania popiołu oraz niska zawartość siarki Jest on kruszony, płukany i przesiewany przez sita (nie polega jednak na „zlepianiu” miału jak to przeczytałem na stronie jednego ze składów węgla co świadczy o braku profesjonalizmu w prowadzeniu biznesu). Często ekogroszek jest produkowany z węgli dwóch lub więcej kopalni, aby uzyskać optymalne warunki o których wspomnieliśmy powyżej.

Temat węgla jest o wiele szerszy, niż Państwu przedstawiliśmy, ale chcieliśmy jedynie przybliżyć go, bo często w rozmowach z klientami okazuje się, że mimo iż palimy w piecach wiele lat, to nie wiemy czym palimy.

Zachęcamy do zadawania pytań przy zakupie. Udzielania nam informacji o piecach w jakich opał ma być spalany. Liczymy na dialog, który zaowocuje obopólnym zadowoleniem.



POLSKI WĘGIEL W POLSKIM DOMU

Stopka